LUNGSOD NG MAYNILA — Maaaring maging simbolo ng pagmamahal at pagdiriwang ang mga bulaklak, subalit madalas itong may kaakibat na malaking epekto sa kalikasan, mula sa proseso ng pagtatanim hanggang sa pagbiyahe. Ayon sa mga eksperto sa industriya ng hortikultura, may mga praktikal na hakbang ang mga mamimili upang mabawasan ang carbon footprint ng kanilang pagbili ng bulaklak nang hindi isinasakripisyo ang kagandahan nito.
Ang pagbabago sa pagpili at paraan ng pagbili ay susi sa pagsuporta sa mas luntiang industriya ng bulaklak. Ang pinakamalaking kontribyutor sa mataas na carbon footprint ay ang transportasyon, lalo na ang paggamit ng eroplano para mag-angkat ng sariwang bulaklak mula sa malalayong bansa.
Estilo ng Pamumuhay na Matipid sa Kalikasan
Upang makamit ang pagbabawas sa epekto ng bulaklak sa klima, ipinapayo ang pagpokus sa mga lokal at pana-panahong ani (seasonal) na mga bulaklak. Ang pagpili ng mga bulaklak na itinatanim sa rehiyon ay nagpapaliit ng pangangailangan sa mahabang biyahe, na makabuluhang nagpapababa sa carbon emissions.
Bukod pa rito, ang pag-iwas sa mga bulaklak na itinatanim sa high-energy greenhouses tuwing taglamig ay inirerekomenda. Ang mga pasilidad na ito ay gumagamit ng malaking enerhiya para sa pag-iilaw at pagpapainit, na nagpapatindi sa environmental impact. Ang madaling solusyon ay ang pagkilala sa kung anong bulaklak ang natural na namumukadkad sa kasalukuyang panahon at bilihin ang mga ito mula sa mga lokal na tindahan o farmers’ market.
Mas Matagal na Halaga at Mas Kaunting Basura
Binibigyang-diin din ng mga tagapagtaguyod ng kalikasan ang benepisyo ng pagpili ng potted plants (tanim sa paso) kaysa sa cut flowers. “Ang cut flowers ay bumabata lamang sa loob ng isa hanggang dalawang linggo. Ang mga potted plants ay nananatiling buhay nang maraming buwan o taon, at nag-aambag pa sa pagsipsip ng carbon dioxide,” paliwanag ng isang kilalang environmental horticulturist. Ang pagpili ng mga orchid, succulent, o herb sa paso ay nagbibigay ng pangmatagalang halaga at naghihikayat sa muling paggamit.
Ang paghahanap ng mga sertipikadong bulaklak ay isa ring mahalagang hakbang. Ang tradisyunal na pagtatanim ng bulaklak ay madalas gumagamit ng matatapang na pestisidyo at pataba, na nakakasira sa kalidad ng lupa at tubig. Ang mga sertipikasyong gaya ng Organic, Rainforest Alliance, o Fair Trade ay nagbibigay katiyakan na ang mga bulaklak ay inani sa paraang responsable at may mas mababang epekto sa kalikasan.
Pagbabawas ng Plastik at Wastong Pag-dispose
Malaking bahagi sa pagpapanatili ng kalikasan ang pagbawas sa hindi kinakailangang packaging. Maraming plastic wrapper, floral foam, at ribbon na ginagamit sa mga bouquet ang hindi nare-recycle at nagdaragdag sa problema ng basura. Ang paghingi ng minimal o walang plastic na balutan, o ang pagpili ng recyclable paper o reusable cloth, ay lubos na makakatulong.
Sa huli, ang tamang pag-dispose ng bulaklak ay mahalaga. Ang mga patay na bulaklak na itinapon sa landfills ay naglalabas ng methane (isang GHG na mas malakas kaysa CO₂) habang nabubulok. Ang simpleng gawain ng composting (pagkokompost) sa mga luma at patay na bulaklak ay nagpapalit sa mga organikong materyales na ito pabalik sa lupa, binabawasan ang methane emission at nagpapanatili sa cycle ng kalikasan.
Ang mga mamimili ay hinihikayat na suportahan ang mga florist na nagtataguyod ng mga sustainable practices, gumagamit ng local sources, at nagpapaliit sa kanilang operational waste. Sa pamamagitan ng paggawa ng matalinong pagpili, ang bawat pagbili ng bulaklak ay maaaring maging isang matibay at luntiang pahayag ng pagmamahal.